een vrouw wordt aangemeld, ze heeft 3 jaar geleden haar echtgenoot verloren na een slepende ziekte. Mevrouw heeft jarenlang gewerkt als bejaardenhulp in een rusthuis maar werd depressief na het overlijden van haar man. Ze begon te drinken en kwam niet meer buiten. Administratie was een regelrechte puinhoop... Mevrouw werd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en zo nu naar huis komen. Aan onze dienst werd er gevraagd om toezicht op de medicatie uit te oefenen en om mevrouw behulpzaam te zijn bij haar administratie. De sociale dienst van het ziekenhuis had intussen de administratie bijgewerkt, zo werd tenminste gemeld.
Tijdens het eerste huisbezoek bleek dat mevrouw sneller de medicatie uit de blisterverpakking kon halen dan ikzelf dat ooit had gezien en dat ze zich zeer bewust was van de noodzaak van het nemen van de juiste medicatie. De administratie was een regelrechte ramp. Zo was er niets geregeld ivm omniostatuut, had ze een afrekeing Nuon gekregen van iemand die niet bij haar woonde (officieel was die firma er ook niet gedomicilieerd), pensioenrechten waren niet meer geregeld en dies meer. Mevrouw gaf ook aan eenzaam te zijn, ondanks het hele netwerk dat er rond gebouwd was.
Tijdens het tweede huisbezoek verliep alles vlot maar gaf mevrouw aan dat de stap om buiten te komen groter begon te worden. Ze vroeg of ik drie weken later mee naar haar therapêut ging. Dit werd toegezegd. Het dak lekte, de rolluik was stuk, dus daarvoor werd de dienst van het zorgbedrijf gecontacteerd.
En dan begon het: collega van het zorgbedrijf belde dat mevrouw vreemd deed, de dag nadien kregen we telefoon dat mevrouw niet meer opendeed en dat broer ongerust was. Uiteindelijk bleek dat mevrouw was opgenomen nadat ze zelf 's nachts de hulpdiensten had gebeld omdat aze het niet meer zag zitten. De sociale dienst van het ziekenhuis werd gecontacteerd maar kon niets meer doen omdat klant met ontslag zou gaan.
Er werd met een dienst van het zorgbedrijf afgesproken dat ze er zouden langsgaan. Dat gebeurde ook, maar verder dan de voordeur werd er niet geraakt. Ook thuiszorg belde ivm de afspraken met de sociale werkplaats ivm dak en rolluik: ze waren ook ongerust. Onze dienst ging er ook langs met de hoop binnen te geraken door middel van de administratie die nog moest gebeuren. Mevrouw meldde dat ze griep had en dat we de volgende week mochten komen. De week nadien bleek mevrouw opnieuw opgenomen te zijn in een psychiatrisch ziekenhuis. Omdat de administratie ons niet gelukt was, probeerden we de sociale dienst van de desbetreffende afdeling te contacteren, ook om achtergrondinfo te kunnen doorgeven. Die dag werd ons 3 keer gevraagd om terug te bellen naar iemand die er uiteindelijk niet bleek te zijn. Dit scenario herhaalde zich nog enkele keren, dus stuurden we een mail naar de begeleider die we intussen te pakken kregen en die ons na een drietal weken pas contacteerde. Gelukkig was mevrouw toen nog wel opgenomen!
